Pater Frans van der Weijst overleden

Frans werd geboren op 28 november 1931te Bergeijk, in een gezin van tien kinderen. Frans was de achtste in de rij. Een broer van zijn vader, Lambert van der Weijst, beter bekend onder de naam Broeder Zacharie († 1981), was lid van de Sociëteit van de Missionarissen van Afrika en werkte vele jaren in Mali, waar Frans later ook zou werken.
Frans ging als 15-jarige naar Beekvliet, het kleinseminarie van het bisdom Den Bosch, daarna naar het kleinseminarie van de Witte Paters in Sterksel en Santpoort. De verdere opleiding tot Missionaris van Afrika volgde Frans in St. Charles Boxtel, Alexandria Bay in de Verenigde Staten, Eastview
(Ottawa) in Canada en Totteridge in Engeland. In Eastview verbond hij zich op 20 juni 1959 aan de Sociëteit door het afleggen van de missionariseed, en op 2 februari 1960 werd hij priester gewijd in Tilburg.

Frans had een gezond en praktisch oordeel. Ook was hij vrolijk en hield van een grap of een woordspeling. Vanwege deze eigenschappen had hij altijd goede relaties met confraters, parochianen en leerlingen. Hij was erg handig, en kon goed observeren. Tijdens zijn opleiding had hij veel interesses, waardoor het kon gebeuren dat hij meer tijd en energie stak in die interesses dan in het studeren. Hij had een sterke wil en doorzettingsvermogen, was steeds bereid een dienst te verlenen maar kon ook doortastend optreden. Hij pakte zaken methodisch aan en had de gave zich helder uit te drukken. Fotograferen was zijn leven lang zijn hobby en in zijn studietijd ontwikkelde hij zelf de foto’s. Ook hield hij van toneel, muziek en kunst.

Na zijn priesterwijding werd Frans benoemd voor het kleinseminarie in Sterksel waar hij gedurende twee jaar Frans en Nederlands onderwees. Voordat hij deze benoeming kreeg had hij aan de Provinciaal van Nederland geschreven dat een benoeming voor een klein-seminarie in Nederland niet zijn eerste keus was, maar dat hij het ook niet als een straf zou beschouwen: hij zag er ook best de mooie kanten van in.

Op 6 oktober 1962 vertrok Frans naar het bisdom Bamako in Mali om op het lyceum Prosper
Kamara Engelse les te geven: 19 lessen per week. Er waren 350 studenten, waaronder ook zonen van ministers en andere regeringsfunctionarissen. Het lyceum had zo’n goede reputatie dat er elk jaar zeker 300 aanmeldingen afgewezen moesten worden. De staf bestond uit twee Witte Paters, een Witte Broeder, een Fidei Donum priester en acht Franse leken die daar hun vervangende dienstplicht vervulden. Frans kreeg ook de leiding van het internaat van de school waar 85 jongens woonden. Hij was helemaal op zijn gemak tussen deze scholieren.

Eind 1965 kreeg Frans de kans om parochiewerk te gaan doen. Hij ging eerst zes maanden naar het taalcentrum in Faladyé om de Bambarataal te leren en kennis te maken met de cultuur van de streek. Van juni 1966 tot juni 1971 werkte hij in de parochie van Bamako en ging vervolgens naar de parochie Bougouni, op het platteland, waar hij bleef tot 1973.

Vervolgens keerde Frans terug naar de stad Bamako om te werken op het kantoor van het economaat van het bisdom. Hier kwamen enkele andere talenten van hem goed tot hun recht. Met zijn praktische aanleg en zijn methodische aanpak functioneerde hij prima op het economaat en het was dan ook geen echte verrassing dat hij in 1977 tot econoom van het bisdom Bamako werd benoemd.

Frans vond het fijn om weer in Bamako te zijn. Hij hield van de mensen en voelde dat de mensen ook van hem hielden. Hij schreef in 1975: “Al die goede mensen hier, die je zo spontaan laten voelen dat zij blij zijn je weer terug te zien”. En de regionale overste schreef over Frans: “Hij is erg praktisch ingesteld, heeft veel gezond verstand, heeft humor, en is begaan met de ander”. Naast het werk als econoom vierde hij elk weekend de Eucharistie met de Amerikaanse gemeenschap van Bamako.

In 1979 werd aan Frans gevraagd om Mali te verlaten en in Nederland de taak van Provinciaal
Econoom op zich te nemen. Dat was een hele verandering, maar Frans nam deze uitdaging aan met te antwoorden dat het goed was om weer eens in je eigen land te vertoeven en nieuwe ideeën op te doen. Hij vervulde de functie op zeer bekwame wijze, zes jaar lang.
In die periode zocht en vond hij een plek waar de bejaarde confraters van St. Charles (bij Boxtel) konden gaan wonen, en onder zijn leiding werd ons huis in Heythuysen aangekocht. De toenmalige Provinciaal van Nederland was vol lof over zijn toewijding en daadkracht en
bedankte hem daar uitvoerig voor.

Frans was graag weer teruggegaan naar Mali om pastoraal werk te doen, maar omdat hij de taal niet goed beheerste was de enige mogelijkheid voor hem om naar de Franssprekende parochie in Dakar (Senegal) te gaan. Toen bleek dat de Witte Paters daar net hadden besloten om die parochie over te dragen aan de paters van de Heilige Geest, besloot Frans om een pastorale taak in Nederland te zoeken.

Per 1 januari 1986 werd Frans pastoor benoemd van de districtsparochie St. Petrus in Woensel-Zuid, Eindhoven. Hij woonde daar in een grote pastorie en, getrouw aan de gewoonte van de Witte Paters, vroeg hij aan de Provinciaal of twee oudere confraters bereid zouden zijn om bij hem te komen wonen en zo een Witte Pater gemeenschap te vormen. Deze confraters waren op rust, maar konden, indien nodig, toch af en toe een pastorale bijdrage leveren aan de parochie. Zijn zus Els aanvaardde enthousiast de taak om voor deze drie paters te zorgen. Frans heeft er met veel plezier gewoond en gewerkt, en heeft er ook veel bereikt op pastoraal gebied. Toen Frans acht jaar later afscheid van de parochie nam, dankte de bisschop hem voor “het vele pastorale werk dat u daar met groot enthousiasme, in goede samenwerking met het bestuur en alle betrokkenen, voor de opbouw van de geloofsgemeenschap ter plaatse hebt verricht”.

Op 1 juli 1994 keerde Frans als Provinciaal terug naar Boxtel. In de zes jaren dat hij die functie
bekleedde stond hij bekend om zijn grote toegankelijkheid voor de medebroeders, zijn aandacht voor de ouderen en hun families, en voor zijn belangstelling voor de medebroeders die in Afrika werkzaam waren. Samen met de Provinciale Raad begeleidde en volgde hij met veel aandacht ons missionair project in de Schilderswijk in Den Haag. Ook opende hij onze gemeenschappen voor oudere confraters in Vaassen en Leidschendam.

In het jaar 2000 zat zijn tijd als Provinciaal er op en keerde Frans weer terug naar pastoraal werk, dit keer als pastoor van Lage Mierde, Hooge Mierde en Hulsel, in de Kempen. Hij was zich bewust van het teruglopende kerkbezoek, maar wees erop dat dit niet de enige graadmeter is van kerkelijk bewustzijn. Bij zijn aantreden zei hij: “Het gaat er ook om wat mensen, en vooral jongeren, beleven. Ik merk dat er vele zaken zijn die hen raken. Ergens in geloven hoort ook bij het leven in deze tijd”. Per 1 december 2001 werd hij benoemd tot deken van het dekenaat. In 2006 verliet hij Lage Mierde, Hooge Mierde en Hulsel en werd pastoor van Steensel en Duizel.

In 2014 vond Frans dat het tijd was om te gaan rusten en ging hij in Eersel wonen. Dat was dicht genoeg bij de parochies waar hij gewerkt had en ook dicht genoeg bij zijn familie met wie hij zijn hele leven een bijzondere band had. Neven en nichten, en ook hun kinderen, iedereen kende ome Frans en hield van hem.

In december 2015 besloot Frans om in de gemeenschap van de Witte Paters in Heythuysen te gaan wonen. Gedurende de tien jaar dat hij daar heeft gewoond was hij altijd even opgeruimd, zorgde voor de vrolijke noot, en nam graag deel aan alle activiteiten. Hij was vele jaren lid van de sectorraad en van de communiteitsraad. Door zijn openheid voor veranderingen in de maatschappij en door zijn realiteitszin heeft hij volop bijgedragen aan het leven van de sector Nederland en de gemeenschap in Heythuysen.

Verder weg wonen van Eersel was geen reden voor Frans om de familieband te laten verwateren. Hij nam vaak zijn auto om op bezoek te gaan bij broers en zussen en andere familieleden en bleef op die manier in zekere zin het middelpunt van de familie. Toen hij zelf niet meer kon rijden kwamen neven of nichten hem in Heythuysen halen om die bezoeken af te leggen en brachten hem in de avond weer thuis. Toen Frans tijdens de laatste weken van zijn leven niet meer naar anderen kon gaan, kwamen familieleden, jong en oud, bij hem op bezoek. En toen hij overleed waren enkele nichten aanwezig om bij hem te waken.

Op woensdag 18 februari 2026 zullen we om 14.00 uur afscheid nemen van pater
Frans van der Weijst tijdens een Eucharistieviering in de parochiekerk van de H. Nicolaas, Dorpsstraat 120 te Heythuysen.
Daarna zullen we hem ter ruste leggen op het kerkhof van Huize St. Charles in Heythuysen.
U kunt dit afscheid ook volgen via livestream de volgende link:
<https://www.clustertabor.nl/parochi...>

Namens de familie
Han van de Ven
Plaatse 4
5521 NE Eersel

Namens de Witte Paters
Jozef de Bekker
Op de Bos 2
6093NC Heythuysen